Η δεύτερη ευκαιρία και οι προκλήσεις του Αλμέιδα

Πέρυσι τέτοια εποχή η ΑΕΚ είχε ανακοινώσει την απόκτηση του 32χρονου επιθετικού Ούγκο Αλμέιδα, δίνοντάς του το χρίσμα του ηγέτη της γραμμής κρούσης της ομάδας. Ο ενθουσιασμός που ακολούθησε στις τάξεις των οπαδών της ομάδας ήταν αναμενόμενα τεράστιος, λόγω του βεληνεκούς του ονόματος που αποκτήθηκε έπειτα από αρκετά έτη μεταγραφικής μιζέριας, αλλά και των προσδοκιών που καλλιεργήθηκαν για την έλευση ενός σπουδαίου ονόματος που θα έφερνε στην ομάδα θέαμα, γκολ και νίκες.

Προφανώς και η απόκτηση του Αλμέιδα έφερε και τον ανάλογο προβληματισμό. Το βάρος του, η ηλικία του, αλλά και η φθίνουσα αγωνιστική του πορεία τα τελευταία χρόνια, αποτέλεσαν τρεις παράγοντες που εύλογα προκαλούσαν την απορία αν θα μπορούσε αυτός ο ποδοσφαιριστής να σηκώσει στις πλάτες του την επίθεση της ομάδας και αν θα ήταν ικανός να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις.

Ο Αλμέιδα από την προετοιμασία έδειξε ότι δεν ήρθε στη χώρα μας για τουρισμό. Έσκυψε το κεφάλι, έδειξε μεγάλη διάθεση συνεργασίας και έβγαλε δουλειά τον πρώτο καιρό. Αν και ανέτοιμος αγωνίστηκε στο δεύτερο παιχνίδι του προκριματικού αγώνα για το Europa League με τη Σεντ Ετιέν και στα φιλικά ήταν θετικός. Αποκορύφωμα των εμφανίσεών του υπήρξε η εμφάνισή του την πρώτη αγωνιστική μόλις του Πρωταθλήματος με την Ξάνθη, στον οποίο σκόραρε δις, με το δεύτερο γκολ του να συγκαταλέγεται στα καλύτερα της σεζόν.

Θα καταφέρει ο Αλμέιδα να αξιοποιήσει την ευκαιρία που του δόθηκε;

Η ατυχία ωστόσο του χτύπησε την πόρτα. Η μέτρια ποιότητα της θερινής προετοιμασίας και η μη συνετή διαχείριση της κατάστασης και της ηλικίας του προκάλεσαν σύντομα και τραυματισμούς. Μοιραία, ο Αλμέιδα, ο οποίος πάλευε και με τη μείωση των κιλών του, είχε να αντιμετωπίσει και το πρόβλημα με τη μέση του. Η μεγάλη αγωνιστική απραγία, σε συνδυασμό με τα διάφορα μικροπροβλήματα που αντιμετώπιζε κατά την επάνοδό του, δεν μπόρεσαν να τον επαναφέρουν στο αρχικό του στάδιο, με αποτέλεσμα να περιέλθει στη μετριότητα. Συνοπτικά έκλεισε την πρώτη σεζόν στην ΑΕΚ με 27 συμμετοχές και 4 τέρματα, εκ των οποίων τα δύο πέτυχε τον Οκτώβριο.

Πλέον οι απαιτήσεις εντός κι εκτός των τειχών της ΑΕΚ και η νοοτροπία για το στήσιμο της επίθεσης είναι πολύ διαφορετικές σε σχέση με την περσινή προετοιμασία. Η δυστοκία στην επίθεση και οι ελάχιστες εναλλακτικές επιλογές στο πρώτο μισό της περσινής σεζόν, αλλά και το μέγεθος της ποιότητας του Αραούχο που άφησε ένα τεράστιο κενό στην επίθεση με την επιστροφή του στη Λας Πάλμας, κατέστησε ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο αν αξίζει να δοθεί μια θέση στον Αλμέιδα στην επιθετική γραμμή της φετινής ΑΕΚ.

Ο Αλμέιδα, στη δεύτερη ευκαιρία που έλαβε, έχει δυσκολότερη αποστολή να εκπληρώσει σε σχέση με πέρυσι, όταν ερχόταν ως πρώτο όνομα και ηγέτης της επίθεσης. Καλείται να αποκαταστήσει το όνομά του στον κόσμο της ομάδας και να μην ταυτίζεται με την ανησυχία και την αμφιβολία αν θα προσφέρει κάθε φορά που θα πατάει στο γήπεδο. Καλείται να φανεί ανταγωνιστικός των Λιβάγια, ο οποίος ήρθε με τις καλύτερες συστάσεις από τον Αραούχο και με καλές περγαμηνές, αλλά και Γιακουμάκη, ο οποίος θεωρείται αρκετά φέρελπις και τα πρώτα του δείγματα στην προετοιμασία και τα φιλικά είναι παραπάνω από θετική. Το βασικότερο όμως είναι ότι ο Αλμέιδα καλείται να κερδίσει ένα στοίχημα με τον εαυτό του. Να αποδείξει στον εαυτό του ότι δεν πτώχευσε αγωνιστικά και ότι δεν ήρθε η ώρα της απόσυρσης.

Προσωπικά πιστεύω ότι ο Αλμέιδα, αν και ήταν κατώτερος των προσδοκιών, την άξιζε τη δεύτερη ευκαιρία. Κυρίως διότι ποτέ δεν είδε το όνομά του, ως αυτονόητο παράγοντα αποδοχής και καθιέρωσης στην ομάδα, ξέρει να το αξιοποιεί για να προσδώσει τα ηγετικά χαρακτηριστικά που έχει πολλές φορές ανάγκη μια ομάδα (το έδειξε και στον ημιτελικό από τον Ολυμπιακό) γνωρίζει τα μειονεκτήματά του και έχει όρεξη για δουλειά. Δεν κοιτάει μόνο την τσέπη του. Για να λέμε την αλήθεια, η απόφασή του να παίξει τερματοφύλακας σε εκείνο τον ημιτελικό επισκίασε και το απαράδεκτο τετ α τετ που έχασε στιγμές πριν, αλλά και του έδωσε κατά το ήμισυ την ευκαιρία του. Αν φέτος αντιμετωπιστεί συνετά το πρόβλημά του από το τεχνικό τιμ και χρησιμοποιηθεί ανταγωνιστικά και παραγωγικά ως εναλλακτική επιλογή (όχι για παράδειγμα στο 80’ σε σκορ 4-0 υπέρ της ΑΕΚ που δεν θα έχει να δείξει κάτι) , θα είναι πολύ πιο εύκολο για αυτόν να εξαργυρώσει τη δεύτερη ευκαιρία του. Η ομάδα, στην πορεία της για πρωταθλητισμό, έχει ανάγκη από ηγετικές φυσιογνωμίες με παραστάσεις που δεν θα προκαλούν στα αποδυτήρια. Και ο Αλμέιδα έχει ανάγκη από ομάδα που δεν αγωνίζεται σε εξουθενωτικό επίπεδο και του συμπεριφέρεται σαν οικογένεια, προκειμένου να συνεχίσει να δίνει το παρόν στο ποδοσφαιρικό στερέωμα.